انجمن ایرانی ژئومورفولوژی پژوهشهای ژئومورفولوژی کمّی 22519424 4 3 2018 11 18 مورفولیتولوژی توده الوند و نقش آن در مورفومتری و الگوی شبکه زهکشی 1 16 77999 FA سیاوش شایان دانشگاه تربیت مدرس مجتبی یمانی دانشگاه تهران 0000-0002-2042-7365 منیژه یادگاری دانشگاه تربیت مدرس Journal Article 2018 11 18 تفاوت‌های موجود در سازندهای زمین‌شناسی ازنظر لیتولوژی (سنگ‌شناسی) و ساختمانی، به همراه توپوگرافی و شرایط اقلیمی حاکم و تأثیر آن بر نحوه گسترش آبراهه‌ها ازجمله مواردی است که سال‌هاست ذهن پژوهشگران را به خود معطوف نموده است. توده نفوذی الوند، یکی از بزرگ‌ترین توده‌های نفوذی در کمربند دگرگونی سنندج- سیرجان است که یکی از ویژگی‌های آن، نفوذپذیری اندک آن است که در تحلیل‌های ژئومورفولوژیک برای تبیین فرم و فرایندها ازجمله چهره و الگوی شبکه آب‌ها موردتوجه است. ازآنجاکه بیشترین حجم ارتفاعات الوند را سنگ‌های آذرین و دگرگونی تشکیل داده، پژوهشگران بر این موضوع اتفاق‌نظر دارند که مقاومت موجود میان بلورهای سنگ‌های توده الوند در ایجاد ناهمواری‌ها و مقاومت در برابر فرسایش حاکم در منطقه تأثیر بسزایی دارد. در مقاله حاضر سعی بر آن است که با شناسایی خصوصیات لیتولوژی منطقه و اشکال آن، نقش آن در مورفومتری و الگوی شبکه زهکشی بررسی شود. برای دستیابی به این هدف نقشه‌های رقومی توپوگرافی 1:50000، نقشه‌های زمین‌شناسی1:100000، مدل رقومی ارتفاعی(DEM) و همچنین تصاویرGoogle Earth استفاده‌شده و تعیین حدود حوضه روی آن‌ها انجام‌شده است و همچنین با استفاده از لایه نوع لیتولوژی ، ترسیم شبکه‌های زهکشی با نرم‌افزار Arc Gisانجام شد. پس از مشاهدات مستقیم و غیرمستقیم، از داده‌های اقلیمی و هیدرومتری ایستگاه‌های منطقه برای بررسی میزان بارش، تغییرات دما و ارتباط آن با ارتفاع در فرایندهای هوازدگی استفاده و با تعیین نوع لیتولوژی و تیپ اراضی در زیر حوضه‌ها، نوع و درجه مقاومت آن‌ها با استفاده از گزارش‌ها و نقشه‌های زمین‌شناسی مشخص گردید. درنهایت با تلفیق نتایج حاصل از اندازه‌گیری و تطبیق آن با لیتولوژی منطقه، و میزان مقاومت و فرسایش‌پذیری ، الگو و میزان تراکم آبراهه‌ها در نقاط مختلف منطقه به دست آمد. نتایج نشان می‌دهند که به علت حاکمیت لیتولوژی سخت و سنگی، تیپ‌های ناهموار و گوناگون در قسمت‌های بیشتر زیر حوضه‌ها غلبه دارند و حساسیت پذیری کم سازندهای آذرین به فرسایش و استقرار شبکه آبراهه‌ای شاخه درختی منظقه گویای این نکته است که اختلاف عمده‌ای بین الگوی آبراهه‌ها و درجه تراکم آن در منطقه به‌طور عمده در ویژگی‌های سنگ‌شناسی و مقاومت آن وجود دارد که به همراه شرایط آب‌وهوایی چشم‌اندازها و الگوی شبکه زهکشی منطقه را ایجاد کرده‌اند.

https://www.geomorphologyjournal.ir/article_77999_7a633c38891c9a45fbcdf84ffcb86754.pdf

انجمن ایرانی ژئومورفولوژی پژوهشهای ژئومورفولوژی کمّی 22519424 4 3 2018 11 18 بررسی وضعیت بیابان‏زایی با مدل IMDPA در بیابان‏های ساحلی (مطالعه موردی: منطقه شمیل -تخت، استان هرمزگان) 17 30 78000 FA حمید غلامی دانشگاه هرمزگان سیده مهدخت موسوی دانشگاه هرمزگان غلامرضا زهتابیان دانشگاه تهران Journal Article 2018 11 18 از مهم‏ترین چالش‏های بشر در قرن حاضر در ابعاد گوناگون بیابان‏زایی بوده که از آن تحت عنوان تخریب اراضی نه‌تنها در مناطق خشک، نیمه‏خشک و خشک نیمه‏مرطوب بلکه در مناطق مختلف و به‌ویژه در کشورهای درحال‌توسعه یاد می‏شود. مناسب‏ترین روش برای بررسی عوامل مؤثر در تخریب اراضی و شدت بیابان‏زایی ازنظر متخصصان استفاده از مدل‌های ارزیابی بیابان‏زایی می‏باشد. به‌منظور ارائه یک مدل منطقه‏ای و ارزیابی کمی وضعیت فعلی بیابان‏زایی محدوده‏ای با وسعت 80800 هکتار در بخش شمیل -تخت استان هرمزگان در نظر گرفته شد. برای این منظور پس از بررسی و ارزیابی‏های اولیه، چهار معیار اقلیم، آب، خاک و فرسایش بادی با شاخص‏های مربوطه در نظر گرفته شد. برای هر معیار، مهم‏ترین شاخص‏های مؤثر در کیفیت آن معیار، بررسی و با شیوه IMDPA وزن‏دهی انجام شد و با محاسبه میانگین هندسی شاخص‏ها و بهره‏گیری از نرم‌افزار 9.3,Arc Gis نقشه‏های مربوطه به وضعیت هر معیار تهیه شد. در انتها از میانگین هندسی معیارها، نقشه شدت بیابان‏زایی منطقه به دست آمد. نتایج حاصل از این ارزیابی نشان می‏دهد کل منطقه ازنظر درجه بیابان‏زایی در کلاس متوسط قرار دارد. از بین معیارهای مورد بررسی، معیار اقلیم باارزش عددی 8/2 بالاترین درصد وزنی را به خود اختصاص داده است و از بین شاخص‏های مورد بررسی شاخص خشکسالی باارزش عددی 35/3، و بعدازآن شاخص خشکی، بافت خاک، درصد پوشش‏زنده و غیرزنده در سطح خاک، مقدار بارش سالانه، شدت فرسایش بادی و افت آب بیشترین درصد وزنی را به خود اختصاص داده‏اند. شدت بیابان‏زایی برای کل منطقه باارزش عددی 9/1 تا 3/2 برآورد شده است.

https://www.geomorphologyjournal.ir/article_78000_ad96deb19162a38918dcc19bb426aabc.pdf

انجمن ایرانی ژئومورفولوژی پژوهشهای ژئومورفولوژی کمّی 22519424 4 3 2018 11 18 مدل‌سازی سطوح مختلف رطوبت خاک سطحی در گستره‌ی داده‌های حرارتی و انعکاسی 31 49 78001 FA ابوالقاسم دادرسی سبزوار دانشگاه شهید چمران اهواز علی محمد آخوندعلی دانشگاه شهید چمران اهواز فریدون رادمنش دانشگاه شهید چمران اهواز علی اکبر نوروزی پژوهشکده حفاظت خاک و آبخیزداری کشور Journal Article 2018 11 18 رطوبت خاک یکی از مهم‌ترین متغیرهای محیطی است و شناخت تغییرات مکانی و زمانی آن، بینش ارزشمندی را در مطالعۀ مراحل مختلف هیدرولوژیکی و مدل‌های آب و هوایی به همراه دارد. هدف از پژوهش، دسترسی به پایگاه‌های دور یا بیرون از دستِ رطوبت خاک در مناطق خشک و نیمه‌خشک است. داده‌های ماهواره‌ای لندست8 در منطقه‌ی خشک و نیمه‌خشکی از استان خراسان رضوی تهیه و پس از آماده‌سازی و پیش‌پردازش، به همراه مقادیر محاسبه‌شده‌ی چندین نمایه‌ی طیفی، تجزیه‌ی مؤلفه‌های اصلی و تبدیل داده‌ی تسلدکپ، به‌عنوان متغیرهای پیش‌بینی کننده، مورداستفاده قرار گرفتند. به روشِ آمار مکانی شاخص مورانز توأم با شاخص خوشه‌بندی حداقل- حداکثر، همبستگی جغرافیایی داده‌ها بررسی شد. همبسته‌ترین متغیرها نیز به روش رگرسیون اکتشافی و روش همبستگی دومتغیره، با محاسبه‌ی عامل تورم واریانس، ضریب پیرسون و ضریب تعیین، در سه سطحِ رطوبتیِ مساوی یا بیشتر از 5%، 4 تا 5 درصد و مساوی یا کمتر از 4%، مشخص شدند. پی‌ریزی توابعِ تخمین رطوبت سطحی خاک نیز، با هفت روشِ رگرسیون حداقل مربعات جزئی (PLSR)، رگرسیون‌چندگانه‌یِ گام‌به‌گام، رگرسیون‌چندگانه‌یِ پس حذف‌رو، رگرسیون‌چندگانه‌یِ پیشرو، رگرسیون‌چندگانه‌یِ وارد شونده، رگرسیون‌چندگانه‌یِ عزل و آزمونِ اعتبار متقاطعِ درختی (M5P) انجام گرفت. 188 نمونه خاک هم‌زمان با گذر ماهواره از منطقه برداشت و 25 درصدِ آن‌ها با انتخاب تصادفی، در مرحله اعتبارسنجی استفاده شدند. بررسی دقت توابع و معرفی دقیق‌ترین مدل‌ها، با محاسبه‌ی 5 معیارخطاسنجی انجام شد که نتایج حاصل از مقایسه‌ی آماره‌های خطاسنجی در گام نهایی، به معرفی سه مدل برای سه سطح رطوبتیِ موردنظر ختم گردید. نتایج نشان دادند که تصاویر ماهواره، توانایی مناسبی برای تخمین رطوبت سطحی خاک‌دارند و مدل‌های معرفی‌شده، از ضریب همبستگیِ مناسبِ بیشتر از 5/0 (504/0 تا 618/0) برخوردارند. نتایج اعتبارسنجی مدل نیز نشان داد که روش تحقیق از دقت مناسبی (425/1 تا 585/0 RMSE=، و خطای نسبیِ 5 درصد)، در تخمین رطوبت سطحی خاک برخوردار است. میانگین خطای اریب در مدل‌های معرفی‌شده غالباً کمتر از یک است، بااین‌وجود مقدار این آماره تمایل به بیش بر‌آوری را در مدل معرفی‌شده برای سطح رطوبتیِ 5%≤ و تمایل به کم برآوری را برای دو مدل معرفی‌شده‌ی دیگر نشان می‌دهد. نسبت انحراف کارایی مدل‌ها (RPD) نیز با احتسابِ انحراف معیارِ (158/1 تا 221/0SD=)، 38/0 تا 93/0 برآورد شد.

https://www.geomorphologyjournal.ir/article_78001_019611f9e97ec4ad50b232e3d372df50.pdf

انجمن ایرانی ژئومورفولوژی پژوهشهای ژئومورفولوژی کمّی 22519424 4 3 2018 11 18 ارزیابی تکتونیک فعال ازبک کوه در شمال طبس، ایران مرکزی 50 69 78002 FA محمد مؤمنی طارمسری دانشگاه خوارزمی مریم ده بزرگی دانشگاه خوارزمی علی یساقی دانشگاه تربیت مدرس رضا نوزعیم دانشگاه بین‌المللی امام خمینی قزوین Journal Article 2018 11 18 منطقه ازبک‌کوه در ایران‌مرکزی در پهنه گسلی کلمرد قرار دارد. گسل کلمرد یکی از گسل‌های مهم بنیادی ایران مرکزی به شمار می‌رود که در کواترنری نیز فعال می‌باشد. کوه‌های ازبک‌کوه در قسمت‌های شرقی تحت تأثیر پهنه گسلی کلمرد قرارگرفته‌اند. همان‌طور که ذکر شد گسل کلمرد در شرق ایران به‌عنوان یک گسل کواترنری در نظر گرفته ‌می‌شود و آخرین حرکات این گسل را به عهد حاضر نسبت داده‌اند، بنابراین برآورد شاخص‌های مورفومتری به‌منظور شناسایی تأثیر تکتونیک فعال آن بر تکامل تکتونیکی حوضه‌های زهکشی ضروری به نظر می‌رسد. لذا در این مطالعه به تجزیه‌وتحلیل 6 شاخص مورفوتکتونیکی مهم نظیر گرادیان طولی رودخانه، عدم تقارن حوضه زهکشی، انتگرال هیپسومتریک، شکل حوضه زهکشی، نسبت عرض کف به ارتفاع دره و پیشانی کوهستان پرداخته‌شده است. برای تشکیل حوضه‌ها بر روی منطقه موردمطالعه از نرم‌افزار Arc Hydro (از افزونه‌های نرم‌افزار Arc GIS) بر پایه داده‌های حاصل از مدل رقومی ارتفاعی استفاده‌شده است، سپس 6 شاخص مورفوتکتونیکی بر روی هر یک از حوضه‌ها موردمحاسبه و رده‌بندی قرارگرفته است. در‌نهایت، شاخص‌ تکتونیک فعال(Iat) محاسبه گردیده که بر اساس آن ازبک‌کوه به 4 رده فعالیت تکتونیکی بسیار بالا، بالا، متوسط و پایین رده‌بندی گردیده است. بر اساس شاخص IAT کمتر از 5 درصد از محدوده موردمطالعه، فعالیت تکتونیکی بسیار بالا نشان می‌دهند، 27 درصد از منطقه موردمطالعه فعالیت تکتونیکی بالا، 50 درصد فعالیت تکتونیکی متوسط و حدود 20 درصد هم فعالیت تکتونیکی پایین را نشان می‌دهند. در گستره مطالعاتی بیشترین سطح فعالیت تکتونیکی در بخش شرقی ازبک‌کوه مرتبط با فعالیت گسل کلمرد در نظر گرفته‌شده است. در بخش‌ غربی نیز سطح فعالیت تکتونیکی بالا تا متوسط بوده که نشانگر عملکرد پهنه گسلی غرب ازبک‌کوه می‌باشد.

https://www.geomorphologyjournal.ir/article_78002_66e43e45ff15b42114f21f5f45dd05e6.pdf

انجمن ایرانی ژئومورفولوژی پژوهشهای ژئومورفولوژی کمّی 22519424 4 3 2018 11 18 تحلیل هیدروژئومورفولوژیک آبخوان کارستی چشمه ساسان-دشت ارژن فارس 70 83 78003 FA سید موسی حسینی دانشگاه تهران مهران مقصودی دانشگاه تهران 0000-0002-4973-8327 ابوالقاسم گورابی دانشگاه تهران 0000-0002-2787-8687 هاجر قدیری دانشگاه تهران Journal Article 2018 11 18 در دو دهه اخیر حفاظت و مدیریت صحیح منابع آب موجود در آبخوان‌های کارستی، به دلیل اهمیت ویژه آن‌ها در تامین آب شرب، مورد توجه بسیار بوده است. چشمه ساسان در جنوب غرب استان فارس، در سمت راست رودخانه شاپور و در قاعده سازند آسماری-جهرم ظاهر شده است. آب این چشمه در شهرستان کازرون در زمینه اقتصاد کشاورزی و تامین آب منطقه بخصوص شهر بوشهر از اهمیت زیادی برخوردار است. در این تحقیق به منظور طبقه بندی آبخوان کارستی و شبیه سازی منحنی فروکش آبدهی و تخمین حجم آب ذخیره شده در بخش اشباع و غیر اشباع آبخوان کارستی از روش مانجین استفاده شد. نتایج نشان دهنده شیب ملایم منحنی فروکش و ذخیره دینامیکی زیاد که کمتر تحت تاثیر بارش قرار می گیرد است. از نظر طبقهبندی مانجین، سیستم آبخوان کارستی منطقه نشتی، دارای عمق زیاد و درز و شکاف فراوان بصورت جزء یا تماما در زیر رسوبات با نفوذپذیری کم محصور شده است. روش مانجین هماهنگی نسبتاً خوبی در شبیه سازی مقادیر دبی های دوره فروکش طی سالهای مختلف دارد و حداکثر درصد خطای روش مانجین در برآورد حجم آب ذخیره شده در آبخوان کارستی برابر با 51/5 درصد می باشد. بطور متوسط حدود 75 درصد از کل حجم آب ذخیره شده سالانه در آبخوان مربوط به بخش ذخیره اشباع (جریان پایه) و بقیه مربوط به غیراشباع (جریان سریع) است. در این آبخوان کارستی، شبکه کارستی بخوبی توسعه نیافته است و سیستم از نوع افشان است. با توجه به اینکه عمدتا منطقه از آهک تشکیل شده است اشکال کارستیک در منطقه توسعه یافته اند که نقش مهمی در جذب نزولات جوی و نفوذ آب دارند و در نهایت با توجه به قرار گیری چشمه ساسان در سازند آسماری-جهرم و حجم آب، کارست زایی در قسمت های پایین دست، به صورت انواع لاپیه ها نمایان می شود.

https://www.geomorphologyjournal.ir/article_78003_ff567bd5da0dd6e60ae4dc51bd4e1606.pdf

انجمن ایرانی ژئومورفولوژی پژوهشهای ژئومورفولوژی کمّی 22519424 4 3 2018 11 18 مدل‌سازی ناپایداری دامنه ای در حوضه آبریز تسوج با استفاده از سیستم اطلاعات جغرافیائی (GIS) 84 96 78004 FA جمشید یاراحمدی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی آذربایجان‌شرقی شهرام روستائی دانشگاه تبریز مالک رفیعی تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی آذربایجان‌شرقی Journal Article 2018 11 18 ناپایداری دامنهای باعث ایجاد خسارات هنگفت اقتصادی و تلفات انسانی در سطح جهان میشوند. تهیه نقشه احتمال ریسک و تعیین مناطق مستعد وقوع آن‌ها،یکی از راه‌های آمادگی به‌منظور کاهش تأثیرات آتی چنین وقایع پرمخاطره محسوب میشود.هدف از این تحقیق، بررسی میزان حساسیت و تعیین احتمال وقوع ناپایداری دامنهای در حوضه آبریز تسوج میباشد.بدین منظور، از مدل فرآیندیSINMAP در محیط نرم‌افزاریGISو با استفاده از مدل رقومی ارتفاعی زمین(DEM) مستخرج از نقشه‌های توپوگرافی مقیاس1:25000استفاده‌شده است.نتایج حاصل از اجرای مدل نشان داد که احتمال وقوع ناپایداری در منطقه نسبتاً بالا میباشد. واسنجی شبیه‌سازی از طریق مقایسه نتایج حاصله با دادههای مشاهده‌ی در قالب نتایج تفسیر عکسهای هوایی و مشاهدات صحرائی نشان داد که نتایج حاصل از شبیه‌سازی مدل با ضریب اطمینان بالائی قابل‌قبول است. همچنین، همپوشانی نتایج حاصل از مدل با نقشههای شیب و لیتولوژی منطقه نشان داد که زمین‌لغزش‌های منطقه عمدتاً نیز در روی سازندهای زمین‌شناسی ماسه‌سنگ، شیل و مارن و در شیب‌های 20-50 درصد رخ دادهاند. گسترش سازندهای حساس به فرسایش و تأثیر فعالیت‌های تکتونیکی بر آن‌ها باعث شده تا حجم وسیعی از مواد واریزهای در دامنهها تشکیل‌شده و به علت شیب بالای حوضه و فقر پوشش گیاهی آن شاهد حرکات تودهای فعال در این ناحیه باشیم. بطوریکه انتقال این مواد سالانه خسارات هنگفتی به سازه‌های هیدرولوژیکی موجود در عرصه آبخوان تسوج وارد می‌سازد. با توجه به تطابق و همخوانی مطلوب نتایج مدل با مشاهدات صحرائی پیشنهاد میگردد تا مطالعات مشابهی برای تعیین مناطق دارای ریسک بالای ناپایداری دامنهای قبل از شروع عملیات سازهای مخصوصاً در مناطق ناهموار صورت گیرد. این امر میتواند خسارات ناشی از انتقال رسوب به این سازهها را کاهش داده و عمر مفید آن‌ها را افزایش دهد.

https://www.geomorphologyjournal.ir/article_78004_1aebc7f87482574f7e5eebd0d4776df6.pdf

انجمن ایرانی ژئومورفولوژی پژوهشهای ژئومورفولوژی کمّی 22519424 4 3 2018 11 18 بررسی تغییرات پلان فرم و شعاع قوس‌های مئاندر رودخانه گاماسیاب با استفاده از روش آماری از سال 1334 تا 1389 97 111 78005 FA نوشین پیروزی نژاد دانشگاه تبریز سجاد پیروزی نژاد دانشگاه ساری Journal Article 2018 11 18 رودخانه گاماسیاب یکی از رودخانه‌های بزرگ در استان کرمانشاه است که دچار تغییرات زیادی در پلان فرم شده است. این تحقیق با استفاده از روش تاریخی به بررسی تغییرات اندازه شعاع قوس‌های مئاندر رودخانه گاماسیاب و رابطه آن با تغییرات پلان فرم پرداخته است. در این مطالعه از عکس‌های هوایی سال‌های 1334، 1348، 1382 و تصاویر ماهواره‌ای ETM لندست سال 1360 و تصاویر ماهواره IRS سال 1389 استفاده‌شده است. با مختصات دار کردن عکس‌های هوایی در نرم‌افزار ARC MAP بر اساس نقشه‌های 25000/1 مسیر رودخانه دیجیت و رودخانه به 12 بازه تقسیم‌شده است با استفاده از نرم‌افزار Autocad شعاع قوس‌ها مئاندرهای رودخانه در 5 دوره متوالی اندازه‌گیری شده است. مقادیر شعاع در نرم‌افزار HYFA برازش داده‌شده است. نتایج نشان داد که بهترین توزیع ، توزیع گامبل است. رابطه همبستگی بین داده‌های شعاع در سال‌های متوالی نشان داد که ضریب همبستگی بین مقادیر شعاع‌های رودخانه در سال‌های 1334 با 1348(738/0= (r، ضریب همبستگی بین مقادیر شعاع‌های رودخانه در سال‌های 1334 با 1360(257/0= r(، ضریب همبستگی بین مقادیر شعاع‌های رودخانه در سال‌های 1334 با 1382(054/0-= (r و ضریب همبستگی بین مقادیر شعاع‌های رودخانه در سال‌های 1334 با 1389(070/0-= (r می‌باشد. انجام آزمون آماری تی تست برای داده‌های شعاع در 5 دوره متوالی نشان داد که اختلاف معنی‌داری بین مقادیر شعاع در سال‌های1334 ،1348و 1360 وجود ندارد ولی اختلاف معنی‌داری بین این مقادیر با مقادیر شعاع در سال 1382 و 1389 وجود دارد. نتایج نشان داد که تغییرات پلان فرم رودخانه گاماسیاب از الگوی مئاندری به الگوی گیسویی و الگوی رودخانه‌های به‌هم‌پیچیده در سال‌های اخیر دلیل تغییر اندازه شعاع رودخانه ، حذف قوس‌های مئاندر و کاهش رابطه همبستگی بین داده‌های شعاع می‌باشد.

https://www.geomorphologyjournal.ir/article_78005_9ce050e2f8b9a793dbe3777b394500ad.pdf

انجمن ایرانی ژئومورفولوژی پژوهشهای ژئومورفولوژی کمّی 22519424 4 3 2018 11 18 آلومتری پارامترهای هندسی رودخانه دالکی و نقش آن در توسعه، تحول و تکامل مآندرهای دشت ارژن 112 126 78006 FA مصطفی خبازی دانشگاه شهید باهنر کرمان علی علیایی دانشگاه آزاد، واحد یزد علی المدرسی دانشگاه آزاد، واحد یزد Journal Article 2018 11 18 رودخانه‌های طبیعی تحت تأثیر عوامل و متغیرهای مختلف، پیوسته ازنظر ابعاد، شکل، راستا و الگو در حال تغییرند. رودخانه ازنظر ژئومورفیک بی‌تردید پدیده‌ای پویاست و شواهد مورفولوژیک زمین‌شناسی حاکی از آن است که بیشتر رودخانه‌ها در معرض تغییرات مستمر قرار دارند .در این پژوهش مورفولوژی رودخانه دالکی در استان‌های فارس و بوشهر با مقایسه زمانی – مکانی موردبررسی قرارگرفته است، لذا با توجه به ویژگی‌های منحصربه‌فرد این رودخانه و فراوانی مئاندرهای تشکیل‌شده در طول مسیر رودخانه دالکی تصمیم گرفته شد با استفاده از تکنیک‌های سنجش‌ازدور و GIS در یک بازه زمانی 38 ساله و داده‌هایی شامل نقشه‌های توپوگرافی 50000/1، 250000/1 و تصاویر ماهواره‌ای لندست سنجنده های MSS و OLI تغییرات رودخانه موردبررسی قرار گیرد. ابتدا تصاویر ماهواره‌ای در نرم‌افزار ArcGIS رقومی گردید و مسیر رودخانه به 4 بخش تقسیم شد و به‌وسیله برازش دایره‌های مماس بر قوس پارامترهای هندسی رودخانه مانند ضریب خمیدگی، شعاع نسبی، طول‌موج، زاویه مرکزی، طول خط مرکزی و میانگین شعاع دایره محاسبه و تغییرات به وجود آمده در 4 بخش در طول مسیر رودخانه با توجه به شکل و الگوی رودخانه مورد مقایسه قرارگرفته است. با مقایسه پارامترهای هندسی به‌دست‌آمده در بخش‌های موردمطالعه نتیجه این شد که ضریب پیچشی درتمام بخش‌ها افزایش داشته به‌گونه‌ای که در بخش 4، رودﺧﺎﻧﻪ در حال گذر از حالت پیچان‌رودی به سمت حالت پیچان‌رودی شدید و ﻣﺘﻮﺳﻂ ﺿﺮﻳﺐ ﭘﻴﭽﺸﻲ از 84/1 ﺑﻪ 96/1 افزایش پیداکرده اﺳﺖ. بخش‌های 2،1و3 این رودخانه ازنظر توسعه پیچان‌رودی در رده پیچان‌رودی زیاد توسعه‌یافته قرار دارد و بخش 4 در رده رودخانه شاخ گاوی قرار دارد.

https://www.geomorphologyjournal.ir/article_78006_d48caf88c4cd4a1f891ed662f748bcc7.pdf

انجمن ایرانی ژئومورفولوژی پژوهشهای ژئومورفولوژی کمّی 22519424 4 3 2018 11 18 تغییرات مکانی فرسایش‌پذیری خاک و عوامل مؤثر بر آن در بالادست سد سیوند 127 142 78007 FA یاسر استواری دانشگاه شهرکرد شجاع قربانی دشتکی دانشگاه شهرکرد حسینعلی بهرامی دانشگاه تربیت مدرس مهدی نادری دانشگاه شهرکرد مژگان عباسی دانشگاه شهرکرد Journal Article 2018 11 18 فرسایشپذیری خاک یکی از عوامل مهم در تخمین درست مقدار فرسایش خاک و ارائه راهکارهای مبارزه با این پدیده است. اهداف این مطالعه، اندازهگیری واقعی مقدار فرسایشپذیری خاک ؛ مقایسه مقدار واقعی فرسایش‏پذیری با مقدار برآوردی توسط رابطهی ویشمایر و اسمیت (1978)؛ و تهیه نقشه تغییرات مکانی فرسایشپذیری و پارامترهای مؤثر بر آن در منطقه بالادست سد سیوند واقع در استان فارس بود. برای این منظور،40 کرت استاندارد درشیب‌های 9% ایجاد و در طی یک سال مقدار هدر رفت خاکها حاصل از 4 رخداد بارندگی در این کرتها اندازهگیری شد. میانگین سالانه شاخص فرسایندگی از رابطهی اصلاح‌شده فورنیه محاسبه شد. نقشهها با استفاده از روش زمینآماری کریجینگ و در محیط GIS ترسیم گردید. نتایج نشان داد که میانگین مقدار هدر رفت خاک در کرتها t ha−1 ya-1 8/5 و میانگین شاخص فرسایندگی باران MJ mm ha-1 h-1ya-1 7/255 بود. میانگین فرسایشپذیری اندازهگیری شده در کرتهای آزمایشی و برآوردی با استفاده از رابطهی ویشمایر و اسمیت به ترتیب t h MJ−1 014/0 و t h MJ−1030/0 شد که بر اساس، رابطهی ویشمایر و اسمیت در برآورد فرسایشپذیری به‌طور میانگین مقدار این فاکتور را 2 برابر بیشتر از مقدار اندازهگیری شده تخمین می‏زند. برای هر دو فرسایشپذیری اندازهگیری شده و برآورد شده مدل سمیواریوگرام نمائی با دامنه تأثیر به ترتیب 3399 و 5439 متر بهترین برازش را داشت. درحالی‌که برای خصوصیات ماده‏آلی، کربنات کلسیم معادل، پایداری خاکدانهها و نفوذپذیری که بیشترین همبستگی را با فرسایشپذیری واقعی داشتند، مدل کروی واریوگرام بهترین توصیف را داشت. نقشههای پهنهبندی نشان داد که مقدار فرسایش‏پذیری از قسمتهای مرکزی و مسطح منطقه که تحت کشت گیاهان پوششی قرار دارد به سمت نواحی مرتفع حاشیهای که فاقد پوشش گیاهی مناسب است افزایش مییابد.

https://www.geomorphologyjournal.ir/article_78007_4de1d7c70adf53dc1fab7640efe5c5d1.pdf

انجمن ایرانی ژئومورفولوژی پژوهشهای ژئومورفولوژی کمّی 22519424 4 3 2018 11 18 بررسی اندازه پیکسل‌ها در مدل رقومی ارتفاع و ارتباط آن با پارامترهای ژئومورفومتری در دشت-سرها (مطالعه موردی جنوب شرقی یزد ) 143 152 78008 FA مهدی تازه دانشگاه اردکان، یزد مریم اسدی دانشگاه اردکان، یزد مجید صادقی نیا دانشگاه اردکان، یزد سعیده کلانتری دانشگاه اردکان، یزد زهره زهیری دانشگاه اردکان، یزد Journal Article 2018 11 18 ژئومورفومتری بهعنوان یک علم نوین در حوزه ژئومورفولوژی کمی میباشد که تلفیقی از علم ژئومورفولوژی با علم ریاضی و کامپیوتر میباشد. ازآنجاکه محاسبات ژئومورفومتری بر روی مدل رقومی ارتفاعی انجام میگیرد ابعاد پیکسل مدل رقومی ارتفاعی تأثیر قابل‌توجهی بر روی مقادیر پارامترهای ژئومورفومتری دارد. از طرفی این پارامترها تابعی از تغییرات توپوگرافی میباشد. دشتسرهای مناطق بیابانی را میتوان بر مبنای وضعیت توپوگرافی طبقهبندی نمود. در این مطالعه اقدام به بررسی تأثیر تغییرات اندازه پیکسل مدل رقومی ارتفاعی بر روی مقادیر پارامترهای ژئومورفومتری گردیده است. بدین منظور ابتدا مدل رقومی ارتفاعی با ابعاد مختلف تهیه شد. سپس نقشه تمامی پارامترهای ژئومورفومتری ساخته شد. نقشهای مشتمل بر2000 نقطه بهصورت تصادفی تهیه گردید و مقادیر پارامترهای ژئومورفومتری در محل این نقاط استخراج و مورد تجزیه‌وتحلیل قرارگرفت. در این مطالعه از آزمونهای دانکن در کنار تجزیه واریانس به‌منظور بررسی تغییرات استفاده شده است. نتایج این تحقیق نشان داده در بین پارامترهای ژئومورفومتری، تنها انحنای کل در دشت‌سر آپانداژ و پوشیده در یک گروه بوده و در بقیه پارامترها و سایزها در دشتسرها دارای اختلاف معنیدار در سطح 5 درصد میباشد.

https://www.geomorphologyjournal.ir/article_78008_30375205c45cad9f86ee48115e8005d5.pdf

انجمن ایرانی ژئومورفولوژی پژوهشهای ژئومورفولوژی کمّی 22519424 4 3 2018 11 18 محاسبه‌‌ی بعد فرکتال در حوضه‌های زهکشی و رابطه‌ی آن با برخی خصوصیات ژئوموفولوژیکی حوضه (مطالعه موردی:حوضه‌های آبریز شمال تهران) 153 167 78009 FA امیر کرم دانشگاه خوارزمی میترا صابری دانشگاه خوارزمی Journal Article 2018 11 18 آبراههها مسیرهای شاخهای کاتورهای هستند که پخش آب را بر روی سطح ناهموار زمین میسر میسازند. بسته به خواص ژئومورفولوژیکی و توپوگرافی منطقه، آبراههها خواص جهان‌شمول آماری بخصوصی از خود نشان میدهند. این خواص جهان‌شمول در خصوصیات آماری و فرکتالی شکل ظاهری این آبراههها کدگذاری میگردند. در این مقاله مقدار بعد فرکتالی برای آبراهههای شمال تهران، همچنین مورفولوژی آبراههها و حوضههای آبریز با اندازهگیری کمیت‌های مختلفی از قبیل: انتگرال هیپسومتریک، نسبت کشیدگی، شاخص رودخانه اصلی و میزان پیچ وخم جبهه کوهستان مورد تحلیل قرارگرفته است. برای این منظور داده‌های موردنیاز در محیط GIS و نرم‌افزار Arc Map وارد شدند، و از نرم‌افزار Spss نیز برای تحلیل‌های آماری استفاده شد. نهایتاً روابط همبستگی و رگرسیونی بین برخی خصوصیات مورفولوژیکی و بعد فرکتال محاسبه گردید. نتایج نشان داد که روابط معنی‌داری بین این متغیرهای مورفولوژیکی و بعد فرکتال شبکه‌ی زهکشی در زیرحوضه‌های مورد مطالعه وجود دارد. نتایج بررسی‌ها نشان داد که بعد فرکتال شبکه‌ی زهکشی زیرحوضه‌های موردبررسی از روش سیستم شمارشی و ضرایب هورتون، با حداقل بعد فرکتال در زیرحوضه دره چشمه یورد و حداکثر آن در زیرحوضه ولنجک، دارای میانگین بعد 128/1 برای تمامی زیرحوضه‌ها می‌باشد. بررسی شاخص انتگرال هیپسومتریک نیز نشان داد که همهی زیرحوضهها دارای توپوگرافی جوان و پستی‌وبلندی زیادی هستند.

https://www.geomorphologyjournal.ir/article_78009_4853aa291d3e1b8f8d6ccb9318b0124a.pdf

انجمن ایرانی ژئومورفولوژی پژوهشهای ژئومورفولوژی کمّی 22519424 4 3 2018 11 18 بررسی تغییرات خط ساحلی با استفاده از روش پلی گون تغییرات محدودۀ موردمطالعه : قاعده دلتای سفیدرود 168 180 78010 FA قاسم لرستانی دانشگاه مازندران Journal Article 2018 11 18 مدیریت پایدار سواحل مستلزم آگاهی از روند تغییرات خط ساحلی است و آشکارسازی تغییرات خط ساحلی می‌تواند در شناسایی و تجزیه‌وتحلیل میزان جابجایی خطوط ساحلی کمک نماید. هدف از این تحقیق بررسی تغییرات خط ساحلی قاعده دلتای سفیدرود با استفاده از روش پلی گون تغییرات طی شش دهه گذشته می‌باشد. برای دستیابی به این هدف، اطلاعات دبی و رسوب سفیدرود، باد و نوسانات تراز آب به همراه عکس هوایی1955 به مقیاس 55000/1، تصاویر ماهواره‌ای TM سال 1989ماهواره لندست و تصویر 2014 ماهواره اسپات از نرم‌افزار گوگل ارث به‌عنوان ابزار و دادههای اصلی پژوهش بهره گرفته‌شده است. روش کار استفاده از پلی گون تغییرات در سنجش میزان تغییرات خطوط ساحلی در سه مقطع زمانی می‌باشد. در این تحقیق ابتدا عکس هوایی سال 1955 با روش تصویر به تصویر و با مشخص نمودن نقاط نظیر تصویر گوگل ارث سال 2014، در نرم‌افزار ENVI زمین مرجع شد. سپس با تفسیر بصری، خط ساحلی در عکس هوایی و تصویر سال 2014 ترسیم شدند. اما با توجه به ماهیت رقومی تصویر سال 1989، جهت بارز سازی تصویر مذکور با اجرای شاخص NDVI و محاسبه پیکسل‌های کوچک‌تر از صفر، منابع آبی محدوده موردمطالعه مشخص شد و در محیط ArcGIS خط ساحلی فوق‌الذکر استخراج گردید تا در ادامه تصاویر به‌صورت زوجی تجزیه‌وتحلیل شوند. نتایج نشان می‌دهد که نوسان تراز آب دریای خزر، شدت و ضعف آورد رسوب از رودخانه سفیدرود در مقاطع زمانی مختلف و انجام عملیات شاس طی سال‌های 1998-1981 از عوامل اصلی ایجاد تغییر در قاعده دلتای سفیدرود می‌باشد. همچنین نرخ مثبت تغییرات طول خط ساحلی در روش پلی گون تغییرات، از ادامه روند دلتاسازی سفیدرود طی 60 سال اخیر حکایت دارد.

https://www.geomorphologyjournal.ir/article_78010_80a4296f6e5d27fe4df73700906d45f3.pdf

انجمن ایرانی ژئومورفولوژی پژوهشهای ژئومورفولوژی کمّی 22519424 4 3 2018 11 18 کاربرد روش بازنمونه‌گیری بوت استرپ و تصمیم‌گیری چند معیاره در اولویت‌بندی پتانسیل سیل‌خیزی 181 196 78011 FA حامد روحانی دانشگاه گنبدکاووس امین محمدی استادکلایه دانشگاه گنبدکاووس Journal Article 2018 11 18 جامعه انسانی و گستره طبیعی به‌طور فزاینده‌ای به مناطق آسیب‌پذیر در مقابل بلایای طبیعی مانند سیل تبدیل‌شده‌اند. این وضعیت در دو دهه گذشته به‌ویژه در استان گلستان به‌خصوص حوضه آبخیز قورچای که یکی از مهم‌ترین مناطق سیل‌خیز استان که در چند سال گذشته سیل‌های مخرب و ویرانگری به وقوع پیوسته است، تشدید شده است. با توجه به منابع محدود مالی، اولویت‌بندی مکانی اجرای پروژه‌های آبخیزداری در مناطق با پتانسیل سیل‌خیزی بالاتر سبب افزایش حداکثری نتایج می‌شود. ازآنجاکه پارامترهای متعدد کمی و کیفی بر پتانسیل سیل‌خیزی تأثیرگذار هستند و بعضاً متضاد با یکدیگر، انتخاب مناطق حساس دشوار و پیچیده می‌باشد. از طرف دیگر با توجه به عدم قطعیت در تصمیم‌گیری به‌ دلیل خطای موجود در دقت داده‌های پایه و نظرات متضاد کارشناسی، برای بررسی اهمیت نسبی معیارها و زیرمعیارها یک فرایند دومرحله‌ای برای حل مسئله ارائه‌شده است. در الگوریتم پیشنهادی ابتدا با روش بردار ویژه و آنتروپی اهمیت نسبی معیارها تعیین سپس روش بازنمونه‌گیری بوت استرپ به‌منظور به‌روزرسانی ماتریس اولیه با توجه به وزن‌های اولیه محاسبه‌شده استفاده گردید. سپس ماتریس تشکیل‌شده با روش ویکور بی‌وزن شده و مناطق بحرانی ازنظر پتانسیل سیل‌خیزی اولویت‌بندی شد. مزیت روش ویکور نسبت به سایر روش‌های تصمیم‌گیری چند متغیره استفاده از داده‌های خام در سطح زیر معیارها و بدون در نظر گرفتن نظرات کارشناسی است.

https://www.geomorphologyjournal.ir/article_78011_3784293d2e1eb358800aaf0aeabe1d07.pdf

انجمن ایرانی ژئومورفولوژی پژوهشهای ژئومورفولوژی کمّی 22519424 4 3 2018 11 18 کاربرد شاخص‌های کمی ژئومورفومتریک در شناسایی پهنه‌های مستعد زمین‌لغزش با استفاده از مدل SVM (مطالعه موردی: آزادراه خرم‌آباد – پل‌زال) 197 213 78012 FA علی احمدآبادی دانشگاه خوارزمی مریم رحمتی دانشگاه تربیت مدرس Journal Article 2018 11 18 شناخت و نحوه پراکنش فضایی لندفرمی به‌منظور درک و ارزیابی تحول آنها، مطالعات پایداری دامنهای و برنامهریزی منطقهای آنها در آینده، از نیازهای اساسی در علم ژئومورفولوژی کاربردی است. اهمیت مطالعه لندفرمها به حدی است که امروزه موضوع مطالعه ژئومورفومتری به‌عنوان زیررشته‌ای از ژئومورفولوژی ارائه میشود. ژئومورفومتری‌ به اندازه‌گیری کمی سطوح و لندفرم‌ها بر اساس تغییرات ارتفاعی تحت تأثیر تابع فاصله می‌پردازد. شاخص‌های ژئومورفومتریک ویژگی‌های شکل عوارض زمینی را به‌صورت کمی بیان می‌دارند. این تحقیق با تأکید بر استفاده از شاخص‌های ژئومورفومتریک و الگوریتم SVM به شناسایی سطوح مستعد زمینلغزش در آزادراه خرمآباد – پلزال به‌عنوان یکی از راه‌های ارتباطی مهم کشور می‌پردازد. شاخص‌های مورداستفاده شامل شیب، جهت شیب، لیتولوژی، وضعیت گسل‌ها، شبکه زهکشی و کاربری اراضی است که به همراه شاخص‌های ژئومورفومتریک شامل انحنای پروفیل، انحنای پلان و انحنای کلی با استفاده از رویکرد هوش مصنوعی و توابع خطی و چندجمله‌ای الگوریتم SVM در شناسایی سطوح مستعد لغزش استفاده‌شده است. نتایج تحقیق نشان می‌دهد استفاده از شاخص‌های ژئومورفومتریک، انحنای پلان، پروفیل و کلی توانسته ویژگی‌های شکلی سطوح را به‌صورت کمی مشخص نماید و درنتیجه نقش مهمی در افزایش دقت شناسایی سطوح مستعد لغزش داشته است. با توجه به به‌هم‌ریختگی و زبری سطوح لغزشی شاخص‌های ژئومرفومتریک کارایی خوبی در شناسایی پهنه‌های لغزشی داشته‌اند. ارزیابی دقت با استفاده از داده‌های پیمایش زمینی ضمن تأکید این مطلب نشان می‌دهد تابع چندجمله‌ای در شناسایی سطوح مستعد لغزش، دقت بیشتری نسبت به تابع خطی الگوریتم SVM داشته است که علت آن می‌تواند رفتار غیرخطی وقوع لغزش در منطقه مطالعاتی است و بنابراین تابع غیرخطی الگوریتم بهتر توانسته احتمال وقوع لغزش را مشخص نماید.

https://www.geomorphologyjournal.ir/article_78012_cbbdca00a1b2bef311618af8a53d0d67.pdf

انجمن ایرانی ژئومورفولوژی پژوهشهای ژئومورفولوژی کمّی 22519424 4 3 2018 11 18 پهنه‌بندی خطر زمین‌لغزش با استفاده از مدلANP(مطالعه موردی: حوضه پیوه‌ژن دامنه جنوبی بینالود) 214 230 78013 FA ابوالقاسم امیر احمدی دانشگاه حکیم سبزواری علی شکاری بادی دانشگاه حکیم سبزواری محمد معتمدی راد دانشگاه حکیم سبزواری مریم بینقی دانشگاه حکیم سبزواری Journal Article 2018 11 18 رخدادهای طبیعی فرآیندهای پیچیده‌ای هستند که بر تمامی بخش‌های کره زمین تأثیرگذارند که دراین‌بین زمین‌لغزش به‌عنوان یکی از مهم‌ترین معضلات جهانی باعث خسارات عدیده‌ای به مناطق مسکونی، جاده‌ها، زمین‌های کشاورزی و... می‌گردد که با شناسایی عوامل مؤثر در وقوع حرکت‌های توده‌ای و پهنه‌بندی آن، می‌توان کمک مؤثری در تدوین برنامه مدیریت خطر و کاهش خسارات ناشی از وقوع این پدیده نمود. هدف از انجام این پژوهش نیز پهنه‌بندی خطر زمین‌لغزش با استفاده از مدل تحلیل شبکه (ANP ) در حوضه پیوهژن دامنه جنوبی بینالود می‌باشد. بدین‌منظور، لایه‌های اطلاعاتی 10 عامل: ارتفاع، بارش، شیب، جهت شیب، زمین‌شناسی، تراکم پوشش گیاهی، کاربری اراضی، فاصله از جاده، فاصله از رودخانه و فاصله از گسل تهیه شد. سپس جهت تهیه نقشه پهنه‌بندی از مدل ANP استفاده گردید. نتایج حاصل از این مدل نشان می‌دهد که عوامل فاصله از رودخانه و فاصله از جاده به ترتیب بیشترین امتیاز وزنی(0.228 و 0.204) و شیب و جهت شیب کمترین وزن(0.012، 0.021) را در حوضه موردمطالعه به خود اختصاص دادند. از تعداد 31 زمین‌لغزش رخ‌داده در حوضه مطالعاتی، 17 زمین‌لغزش در فاصله 50-0 متری و 14 زمین‌لغزش دیگر در فاصله 150-50 متری از رودخانه به وقوع پیوسته است که نشان از تأثیر مستقیم و مهم فرسایش و زیر شویی رودخانه می‌باشد. همچنین فعالیت‌های انسانی نظیر جاده‌سازی در حوضه موردنظر خطر وقوع زمین‌لغزش را چندین برابر نموده است به‌طوری‌که 22 زمین‌لغزش در فاصله 0 تا 500 متری از راه‌های ارتباطی، رخ افتاده و راه‌ها را مورد هجوم خود قرارداده‌اند. درنهایت، بر اساس نتایج حاصل از این پژوهش و انطباق داده‌های زمین‌لغزشی و مشاهدات میدانی، می‌توان گفت مدل ANP می‌تواند به‌عنوان مدلی مناسب و کارآمد برای پیش‌بینی پدیده لغزش به کار گرفته شود به‌طوری‌که در پژوهش حاضر 5/64 درصد زمین‌لغزش‌‌های حوضه در پهنه‌های خیلی زیاد و زیاد به وقوع پیوسته است.

https://www.geomorphologyjournal.ir/article_78013_a717f9302ae9e40784b4ca0bda630169.pdf

انجمن ایرانی ژئومورفولوژی پژوهشهای ژئومورفولوژی کمّی 22519424 4 3 2018 11 18 پهنه‌بندی خطر سیلاب در حوضه‌ی آبخیز آق لاقان‌چای با استفاده از مدل ویکور 231 245 78014 FA صیاد اصغری سراسکانرود دانشگاه ارومیه الناز پیروزی دانشگاه محقق اردبیلی بتول زینالی دانشگاه محقق اردبیلی Journal Article 2018 11 18 سیلاب، از خطرات اصلی در مناطق کوهستانی میباشد. حوضه آبخیز آق لاقان چای با داشتن چهره کوهستانی و با توجه به وضعیت زمین‌شناسی، لیتولوژی و اقلیمی، عمده شرایط لازم جهت شکل‌گیری خطر سیلاب را دارد. این پدیده همه‌ساله موجب خسارت به مناطق مسکونی، تخریب راه ارتباطی و رسوبزایی گسترده و پر شدن مخزن سد یامچی و بستر رودخانه از رسوب میشود. هدف این تحقیق پهنه‌بندی خطر وقوع سیلاب در حوضه آق لاقان چای می‌باشد. برای رسیدن به این هدف با بررسیهای میدانی و مطالعه منابع، ابتدا 9 عامل مؤثر وقوع سیلاب منطقه شامل شیب، جهت شیب، لیتولوژی، ارتفاع، فاصله از آبراهه، بارش، دما، کاربری اراضی و خاک شناسایی شدند. سپس لایهها اطلاعاتی توسط سامانه اطلاعات جغرافیایی تهیه گردید. ارزشگذاری و استانداردسازی نقشههای معیار،در نرم‌افزار IDRISIبه‌صورت توأم با استفاده از روش فازی انجام گرفت. در مرحله بعد عوامل موردبررسی به‌صورت زوجی مقایسه و وزن هر یک از عوامل که مبین میزان تأثیر آن‌ها است، در نرم‌افزار Expert Choice ارائه شد. تحلیل و مدل‌سازی نهایی با استفاده از روش ویکور به‌عنوان یکی از روشهای تحلیل تصمیم‌گیری چند معیاره، انجام شد.طبق نتایج به‌دست‌آمده، عوامل شیب، ارتفاع و فاصله از شبکه آبراهه، بیشترین تأثیر را بر ایجاد سیل در حوضهی آق لاقان چای دارند. به‌طور عمده مناطق بسیار پرخطر در قسمت پرشیب شمال و جنوب غربی حوضه مطالعاتی قرار دارند. به‌طورکلی نتایج مطالعه نشان میدهد که حوضه آق لاقان چای دارای توان بسیار بالا ازلحاظ رخداد سیلاب میباشد، لذا انجام اقدامات حفاظتی، آبخیزداری و مدیریتی در حوضهی مطالعات ضروری میباشد.

https://www.geomorphologyjournal.ir/article_78014_c557e00f7003959337544428e99c8c03.pdf