Hydrogeomorphological analysis of the Khorram-Rood River in the urban area of Khorramabad
Document Type : Original Article
Authors
1
Department of Geography Faculty of literature and human sciences University of Kermanshah Iran.
2
Department of Geography, Faculty of Literature and Human Sciences, Razi University of Kermanshah, Iran
10.22034/gmpj.2026.572744.1599
Abstract
انجام ارزیابی کیفیت هیدرومورفولوژیکی رودخانه ها با هدف مدیریت و جلوگیری، از دست رفتن عملکرد طبیعی و ژئومورفولوژیکی آنها بسیار مهم است. برای جلوگیری از تخریب رودخانهها و اکوسیستمهای آبی نیاز است که چارهاندیشی شود و رویکردی برای حفاظت از محیط و عملکرد طبیعی رودخانهها اتخاذ شود. رویکردهایی که در کشورهای پیشرو در زمینه احیاء رودخانهها در نظر گرفته میشود همگی بروی حداکثر تلاش برای بازگشت به وضعیت قبل از دستکاری رودخانه است. در سالهای اخیر، به دلیل گسترش شهرنشینی، تجاوز به حریم رودخانه، ساماندهی رودخانه با روشهای سنتی مهندسی از جمله آبراهه سازی و مستقیم کردن رودخانه، تغییر کاربری اراضی، برداشت شن و ماسه از رودخانه و...آسیبهای جدی را بر اکوسیستم رودخانه خرمرود وارد کرده است. کاهش مقطع جریان، کاهش زمان تمرکز حوضه، افزایش حجم رواناب و سیلاب، از بین رفتن محیط اکولوژیکی موجود در آب رودخانه از جمله مواردی هستند که ناشی از استفاده غیراصولی انسانها از محیط طبیعی وسامانه رودخانه (حوضه و کانال رود) است. همه این عوامل، بر شرایط هیدرومورفولوژی رودخانه و عملکرد طبیعی آن تاثیر میگذارد و بنابراین نیاز به ارزیابی شرایط هیدرومورفولوژیکی رودخانه خرمرود احساس میشود. بر همین اساس در پژوهش حاضر،کیفیت هیدروژئومورفولوژی رودخانه خرمرود در بازه شهری خرمآباد مورد ارزیابی قرار گرفت. با استفاده از شاخص هیدروژئومورفولوژیکی IHG در طول مسیر اصلی رودخانه، به هفت (بازه) تقسیم و مقدار این شاخص برای هر بازه تعیین گردید. شاخص IHG تعداد 9 پارامتر را در سه گروه (کیفیت عملکرد رودخانه، مورفولوژی آبراهه، پوششگیاهی کناررود) ارزیابی میکند. مقدار هر پارامتر بین 1 تا 10، متناسب با وضعیت طبیعی و عملکرد حوضه رودخانه قرار دارد.
مواد و روشها: منطقه مورد مطالعه از شاخههای مهم رودخانهی کشکان است که آب رودهای بخش وسیعی از شهرستان خرم آباد را جمع میکند و به رودخانهی کشکان میریزد. سرشاخههای این رودخانه رودهای ذهابی، آزادی و چم چقال از دامنههای کوههای ریمله و سفیدکوه در شمال و شمال غربی خرم آباد است. این رودخانه پس از گذشتن از داخل شهر خرم آباد در فاصله 30 کیلومتری به رودخانهی کشکان میریزد. میانگین بارش سالیانه این منطقه بین 450 الی 500 میلیمتر در سال است. حوضه آبریز دارای ریزش نسبی بارش به صورت برف میباشد. بررسی نقشههای زمین شناسی منطقه نشان میدهد که بیش از نیمی از محدوده شهر (از شمال تا جنوب) را واحدهای آبرفتی در بر گرفته است. سازندهای که در منطقه رخنمون دارند از جمله سازندهای گورپی، امیران، کژدمی، بختیاری، کشکان، میشان و رسوبات پادگانههای آبرفتی است.
این پژوهش با توجه به شناسایی بازههای آسیب پذیر براساس ویژگیهای هیدرولوژیکی، مورفولوژیکی و اکولوژیکی، و از طرف دیگر به دلیل بررسی تاثیر دخالتهای انسانی بر ویژگی هیدروژئومورفولوژی رودخانه در محدودههای شهری و کاربرد نتایج حاصله در حوضههای مدیریت شهری و ارائه راهکار مدیریتی جهت احیا و ساماندهی رودخانه، جنبه کاربردی دارد. داده های مورد استفاده در این پژوهش شامل نقشه توپوگرافی1:50000، نقشه زمین شناسی1:100000، مدل ارتفاعی رقومی (DEM) 5/12 متر و تصاویر Google Earth است. به منظور تکمیل فرآیند تجزیه و تحلیل تحقیق، بازدید میدانی از منطقه مورد مطالعه صورت گرفته است. برای برداشت پارامترهای از جمله عرض و عمق رودخانه از شاخص نقشهبرداری و برای برداشت مختصات نقاط از دستگاه GPS استفاده گردید. در نهایت جهت دستیابی به اهداف تحقیق، ارزیابی و تحلیل هیدرومورفولوژیک رودخانه با استفاده از شاخص هیدروژئومورفولوژیکی (IHG) انجام شده است.
نتایج و بحث: در این تحقیق، شرایط هیدرومورفولوژیک رودخانه خرمرود در محدوده شهری با استفاده از شاخص هیدروژئومورفولوژی (IHG) مورد بررسی قرار گرفته است. بر اساس نتایج سه پارامتر کیفیت عملکردی رودخانه، کیفیت مورفولوژیکی و پوشش گیاهی حاشیه رودخانه، می توان نتیجه گرفت که به دلیل دخالت ها و فعالیت های انسانی از جمله گسترش فضای کالبدی شهری و ساخت و سازها در حاشیه رودخانه، احداث سازه ها و تقاطع های عرضی (سد، پل، پلچک)، ایجاد سطوح غیر قابل نفوذ، صاف کردن رودخانه، تغییر ابعاد کانال، تثبیت کانال و ... در حاشیه رودخانه، برداشت شن و ماسه دستخوش تغییرات شدید در شرایط عملکردی، مورفولوژیکی و پوشش گیاهی شده است.
نتیجهگیری: نتایج ارزیابی هیدروژئومورفولوژیکی در پرتو سه عامل - یعنی کیفیت عملکردی سیستم رودخانهای، کیفیت مورفولوژی کانال و کیفیت کریدور ساحلی نشان میدهد که فشارهای انسانی تأثیرات متفاوتی بر کانال رودخانه و دشت سیلابی داشته است. بسته به ویژگی های خاص خود، سیستم رودخانهای به مداخلات انسانی پاسخ متفاوتی میدهد. در خصوص کیفیت عملکردی، یافته ها نشان می دهد که اختلالات انسانی از جمله شهرنشینی، ساخت و ساز در دشت سیلابی و بستر رودخانه و استخراج شن و ماسه به طور مستقیم بر بستر رودخانه تأثیر گذاشته و کیفیت آن را کاهش داده است. کیفیت مورفولوژیکی نامناسب را میتوان به مداخله انسان از طریق ساخت پل ها، استخراج شن و ماسه و ایجاد انحرافات و کانال ها نسبت داد. همه اینها تنوع زیستی و پوشش گیاهی طبیعی را تخریب کرده و پویایی و وضعیت اکولوژیکی رودخانه ها را در معرض خطر قرار داده است. عمدهترین دخالتهای انسانی در حوضه رودخانه خرمرود که رودخانه را تحت تأثیر قرار داده است، احداث ساختمانهای مسکونی، پروژههای عمرانی شهری (خیابانها، پارکها و بوستانها)، استخراج بیش از حد شن و ماسه، احداث پروژه آبخیزداری (بدون در نظر گرفتن تغییرات رژیم جریان و رسوبگذاری، برهم زدن تعادل دینامیکی رودخانه) و ایجاد سطوح غیر قابل نفوذ. اکثر این دستکاری ها عواقب جبران ناپذیر و گاه مخربی دارند. از سوی دیگر، استخراج بی رویه شن و ماسه به برش جانبی رودخانه و پایین آمدن بستر رودخانه کمک کرده و تأثیرات نامطلوبی بر حاشیه رودخانه و مناطق رسوبگذاری طبیعی در بستر رودخانه داشته است. علاوه بر این، از دشت سیلابی برای پروژه های ساختمانی استفاده شده است. همه اینها وضعیت ناپایدار رودخانه را نشان می دهد که ناشی از سرعت فزاینده فعالیت های انسانی و از بین رفتن عملکرد طبیعی کانال رودخانه است. در مجموع، بررسی کیفیت هیدروژئومورفولوژیک رودخانه خرمرود در هفت دامنه محدوده شهری نشان میدهد که دامنههایی که بیشتر تحت تأثیر مداخلات انسانی قرار گرفتهاند، کیفیت بسیار پایینتری دارند و از حالت پایداری طبیعی خود خارج شدهاند.
مواد و روشها: منطقه مورد مطالعه از شاخههای مهم رودخانهی کشکان است که آب رودهای بخش وسیعی از شهرستان خرم آباد را جمع میکند و به رودخانهی کشکان میریزد. سرشاخههای این رودخانه رودهای ذهابی، آزادی و چم چقال از دامنههای کوههای ریمله و سفیدکوه در شمال و شمال غربی خرم آباد است. این رودخانه پس از گذشتن از داخل شهر خرم آباد در فاصله 30 کیلومتری به رودخانهی کشکان میریزد. میانگین بارش سالیانه این منطقه بین 450 الی 500 میلیمتر در سال است. حوضه آبریز دارای ریزش نسبی بارش به صورت برف میباشد. بررسی نقشههای زمین شناسی منطقه نشان میدهد که بیش از نیمی از محدوده شهر (از شمال تا جنوب) را واحدهای آبرفتی در بر گرفته است. سازندهای که در منطقه رخنمون دارند از جمله سازندهای گورپی، امیران، کژدمی، بختیاری، کشکان، میشان و رسوبات پادگانههای آبرفتی است.
این پژوهش با توجه به شناسایی بازههای آسیب پذیر براساس ویژگیهای هیدرولوژیکی، مورفولوژیکی و اکولوژیکی، و از طرف دیگر به دلیل بررسی تاثیر دخالتهای انسانی بر ویژگی هیدروژئومورفولوژی رودخانه در محدودههای شهری و کاربرد نتایج حاصله در حوضههای مدیریت شهری و ارائه راهکار مدیریتی جهت احیا و ساماندهی رودخانه، جنبه کاربردی دارد. داده های مورد استفاده در این پژوهش شامل نقشه توپوگرافی1:50000، نقشه زمین شناسی1:100000، مدل ارتفاعی رقومی (DEM) 5/12 متر و تصاویر Google Earth است. به منظور تکمیل فرآیند تجزیه و تحلیل تحقیق، بازدید میدانی از منطقه مورد مطالعه صورت گرفته است. برای برداشت پارامترهای از جمله عرض و عمق رودخانه از شاخص نقشهبرداری و برای برداشت مختصات نقاط از دستگاه GPS استفاده گردید. در نهایت جهت دستیابی به اهداف تحقیق، ارزیابی و تحلیل هیدرومورفولوژیک رودخانه با استفاده از شاخص هیدروژئومورفولوژیکی (IHG) انجام شده است.
نتایج و بحث: در این تحقیق، شرایط هیدرومورفولوژیک رودخانه خرمرود در محدوده شهری با استفاده از شاخص هیدروژئومورفولوژی (IHG) مورد بررسی قرار گرفته است. بر اساس نتایج سه پارامتر کیفیت عملکردی رودخانه، کیفیت مورفولوژیکی و پوشش گیاهی حاشیه رودخانه، می توان نتیجه گرفت که به دلیل دخالت ها و فعالیت های انسانی از جمله گسترش فضای کالبدی شهری و ساخت و سازها در حاشیه رودخانه، احداث سازه ها و تقاطع های عرضی (سد، پل، پلچک)، ایجاد سطوح غیر قابل نفوذ، صاف کردن رودخانه، تغییر ابعاد کانال، تثبیت کانال و ... در حاشیه رودخانه، برداشت شن و ماسه دستخوش تغییرات شدید در شرایط عملکردی، مورفولوژیکی و پوشش گیاهی شده است.
نتیجهگیری: نتایج ارزیابی هیدروژئومورفولوژیکی در پرتو سه عامل - یعنی کیفیت عملکردی سیستم رودخانهای، کیفیت مورفولوژی کانال و کیفیت کریدور ساحلی نشان میدهد که فشارهای انسانی تأثیرات متفاوتی بر کانال رودخانه و دشت سیلابی داشته است. بسته به ویژگی های خاص خود، سیستم رودخانهای به مداخلات انسانی پاسخ متفاوتی میدهد. در خصوص کیفیت عملکردی، یافته ها نشان می دهد که اختلالات انسانی از جمله شهرنشینی، ساخت و ساز در دشت سیلابی و بستر رودخانه و استخراج شن و ماسه به طور مستقیم بر بستر رودخانه تأثیر گذاشته و کیفیت آن را کاهش داده است. کیفیت مورفولوژیکی نامناسب را میتوان به مداخله انسان از طریق ساخت پل ها، استخراج شن و ماسه و ایجاد انحرافات و کانال ها نسبت داد. همه اینها تنوع زیستی و پوشش گیاهی طبیعی را تخریب کرده و پویایی و وضعیت اکولوژیکی رودخانه ها را در معرض خطر قرار داده است. عمدهترین دخالتهای انسانی در حوضه رودخانه خرمرود که رودخانه را تحت تأثیر قرار داده است، احداث ساختمانهای مسکونی، پروژههای عمرانی شهری (خیابانها، پارکها و بوستانها)، استخراج بیش از حد شن و ماسه، احداث پروژه آبخیزداری (بدون در نظر گرفتن تغییرات رژیم جریان و رسوبگذاری، برهم زدن تعادل دینامیکی رودخانه) و ایجاد سطوح غیر قابل نفوذ. اکثر این دستکاری ها عواقب جبران ناپذیر و گاه مخربی دارند. از سوی دیگر، استخراج بی رویه شن و ماسه به برش جانبی رودخانه و پایین آمدن بستر رودخانه کمک کرده و تأثیرات نامطلوبی بر حاشیه رودخانه و مناطق رسوبگذاری طبیعی در بستر رودخانه داشته است. علاوه بر این، از دشت سیلابی برای پروژه های ساختمانی استفاده شده است. همه اینها وضعیت ناپایدار رودخانه را نشان می دهد که ناشی از سرعت فزاینده فعالیت های انسانی و از بین رفتن عملکرد طبیعی کانال رودخانه است. در مجموع، بررسی کیفیت هیدروژئومورفولوژیک رودخانه خرمرود در هفت دامنه محدوده شهری نشان میدهد که دامنههایی که بیشتر تحت تأثیر مداخلات انسانی قرار گرفتهاند، کیفیت بسیار پایینتری دارند و از حالت پایداری طبیعی خود خارج شدهاند.
Keywords
ایلانلو، مریم؛ و کرم، امیر (۱۳۹۹). ارزیابی شرایط هیدرومورفولوژیکی رودخانه با استفاده از روش MQI (منطقه موردمطالعه: رودخانه جاجرود). تحقیقات کاربردی علوم جغرافیایی. ۲۰(۵۶)، بهار ۱۳۹۹. ۵۳ – ۳۵. https://doi.org/10.29252/jgs.20.56.35
طالبی، زهره؛ ایوبزاده، سید علی. مصطفوی، حسین. حسینزاده، محمدمهدی و شفیعزاده، حسین (۱۴۰۳). تحلیل و ارزیابی مورفولوژیک رودخانه مبتنی بر ویژگیهای مورفولوژیک، سازههای مصنوعی و تنظیمات آبراهه (مطالعه موردی: رودخانه تالار - از بالادست تا شیرگاه). فصلنامه علوم محیطی 22(۱)، 38-21. https://doi.org/10.48308/envs.2023.1250
خالقی، سمیه؛ حسینزاده، مهدی و هاشمی بوئینی، زهرا (۱۴۰۰). ارزیابی و تحلیل شرایط هیدرومورفولوژیکی رودخانه حاجیعرب، شهرستان بوئینزهرا. جغرافیا و پایداری محیط. دوره ۱۱، شماره ۲. ۸۹ – ۷۵. https://doi.org/10.22126/ges.2021.6392.238.
رحمانی فضلی، عبدالرضا؛ و صالحیان بادی، سعید . (۱۳۹۵). بررسی پایداری محیطی گسترش سکونتگاههای انسانی در حوزه آبریز رودخانه زایندهرود. جغرافیا و مخاطرات محیطی. ۵(۲)، ۱۲۵- ۱۰۵. https://doi.org/10.22067/geo.v5i2.55042
رجبی، معصومه؛ کرمی، فریبا و رنجبری، مجید (۱۴۰۳). بررسی کیفیت شیمیایی آب رودخانه قرنقوچای هشترود بهمنظور مصارف بخشهای کشاورزی و شرب با تأکید بر نقش سازندهای زمینشناسی. پژوهشهای ژئومورفولوژی کمّی. 13(۱)، 175-155. Doi:10.22034/gmpj.2024.429465.1472
شایان، سیاوش؛ شریفی، محمد و ناصری، ناهید (۱۳۹۶). تحلیل عوامل مورفولوژیکی در تغییرات الگوی مکانی، فضایی رودخانه الوند. فصل نامه تحقیقات جغرافیایی. دوره ۳۲، شماره ۱. ۱۳۹۶.
عبدالملکی، علی؛ و کریمی، پیمان (۱۴۰۴). ارزیابی کیفیت هیدروژئومورفولوژیکی رودخانه ویهج در محدوده شهری قروه با استفاده از شاخص IHG. پژوهشهای ژئومورفولوژی کمّی 14(۱)، 155-176. Doi: 10.22034/gmpj.2025.486267.1533
عباسپور، عسل؛ مسعودیان، محسن. راچر، کلاوس و فندرسکی، نیایش (۱۴۰۴). مقایسه هیدرومورفولوژیکی رودخانه پهنه کال در ایران و رودخانه هاردائو در آلمان به روش طبقهبندی کیفیت ساختاری رودخانه (LAWA -OS). پژوهشنامه مدیریت حوزه آبخیز سال شانزدهم/ شماره ۱. ۱۴۰۴. ۵۸ – ۴۳. doi:10.61882/jwmr.2024.1268
غفورپورعنبران، پرستو؛ احمدآبادی، علی. قنواتی، عزتالله و یاسی، مهدی (۱۴۰۲). تحلیل هیدرومورفولوژیک رودخانه کرج در بازه شهری از بیلقان تا پل راهآهن. جغرافیا و پایداری محیط. ۱۳(۱)، ۳۹ – ۲۱. https://doi.org/10.22126/ges.2022.8026.2552.
نگهبان, سعید و درتاج, دیانا . (1398). ارزیابی تکتونیک فعال حوضه ی رودخانه سیروان با استفاده از شاخص های ژئومورفیک. هیدروژئومورفولوژی، 6(19)، 209-187. https://doi:20.1001.1.23833254.1398.6.19.10.1
نگهبان, سعید و مرحمت, مهری . (1403). پهنهبندی خطر سیل در حوضه شهری جهرم با استفاده از الگوریتم ماشینی (Maxent). هیدروژئومورفولوژی، 11(41)، 47-26. https:// doi: 10.22034/hyd.2024.62069.1742
Ahour, M., & Sadeghian, M. P. (2012). Quality management of river systems using intelligent theories with a pollution discharge permit trading approach. Thesis for a master's degree in civil engineering (water orientation). Islamic Azad University - Islamic Azad University, Central Tehran Branch - Faculty of Engineering 2012.
Barboza, E., Salas, R., Mendoza, M., Oliva, M., & Corroto, F. (2018). Current land use and hydrogeomorphological quality of the San Antonio River: alternatives for the fluvial restoration in northern Peru. Revista de Investigaciones Altoandinas, 20(2), 203-214.
Bourne, C. Kehler D. Wiersma, Y. & Cote, D. (2011). Barriers to fish passage and barriers to fish passage assessments: the impact of assessment methods and assumptions on barrier identification and quantification of watershed connectivity. Aquatic Ecology, 45 (3), 389- 403. https://doi.org/10.1007/s10452-011-9362-z.
Biswas, S. Ghosh, S. Halder, R. (2021). Impact of human intervention on assessing downstream channel behaviour of Ichamati River on the lower Gangetic Plain of West Bengal, India. Modeling Earth Systems and Environment, 7(3), pp.1651-1665. DOI:10.1007/s40808-020-00895-7.
Buffington, J.M. (2012). Changes in channel morphology over human time scales [Chapter 32]. In: Church, Michael; Biron, Pascale M.; Roy, Andre G., eds. Gravel-Bed Rivers: Processes, Tools, and Environments. Chichester, UK: Wiley. Pp.435-463. https://www.fs.usda.gov/research/treesearch/40245.
González Del Tánago, M., & García De Jalón, D. (2011). Riparian Quality Index (RQI): a methodology for characterizing and assessing environmental conditions of riparian zones. Limnetica, 30 (2), 235-254. http://dx.doi.org/10.23818/limn.30.18.
Gregory, K.J. (2006). The human role in changing river channels. Geomorphology, 79(3-4), pp.172-191. http://dx.doi.org/10.1016/j.geomorph.2006.06.018.
Hooke, R.L., Martín Duque, JF. & Pedraza Gilsanz, J.D. (2012). Land transformation by humans: a review. GSA today, 22(12), pp.4-10. http://dx.doi.org/10.1130/GSAT151A.1.
Large, A., & Newson, M. D. (2006). Natural rivers, ‘hydromorphological quality’ and river restoration: a challenging new agenda for applied fluvial geomorphology. Earth Surface Processes and Landforms, (31), 1606-1624. http://dx.doi.org/10.1002/esp.1430.
Martínez, C., & Fernández Yuste, J. (2010). IAHRIS 2.2. Indicators of Hydrologic Alteration in Rivers. User is Manual. Ministry of the Environment – Polytechnic University of Madrid – CEDEX. https://doi.org/10.3390/w12061745.
Montgomery, DR., and Bolton, S.M. (2003). Hydrogeomorphic variability and river restoration. Strategies for Restoring River Ecosystems: Sources of Variability and Uncertainty in Natural and Managed Systems, American Fisheries Society, Bethesda, Maryland, pp.39-80. https://doi.org/10.47886/9781888569469.
Newson, M., & Large, A.R. (2006). ‘Natural’rivers, hydromorphological quality’and river restoration: a challenging new agenda for applied fluvial geomorphology. Earth Surface Processes and Landforms: The Journal of the British Geomorphological Research Group, 31(13), pp.1606-1624. http://dx.doi.org/10.1002/esp.1430.
Ollero, A., Granado, D., Acín, V., Gimeno, M., Gonzalo, L.E., Ballarín, D., Díaz, E., Domenech, S., Sánchez, M., Horacio, J., & Mora, D. (2011). The IHG index for hydromorphological quality assessment of rivers and streams: updated version, Limnetica, 30 (2): 255-262. DOI: 10.23818/limn.30.19.
Ollero, A., Ibisate, A., Granado, D., & de Asua. R.R. (2015). Channel responses to global change and local impacts: Perspectives and tools for floodplain management, Ebro River and Tributaries, NE Spain. In Geomorphic approaches to integrated floodplain management of lowland fluvial systems in North America and Europe (pp. 27-52). Springer, New York, NY. http://dx.doi.org/10.1007/978-1-4939-2380-9_3.
Pourtabari, M., Bani Habib, MA., & Najafi Morghmalaki, S. (2017). River Restoration, Fourth International Conference on Environmental Planning and Management, Tehran. https://civilica.com/l/6739/. (In Persian).
Rinaldi, M., Surian, N., Comiti, F., & Bussettini, M. (2012). Guidebook for the Evaluation of Stream Morphological Conditions by the Morphological Quality Index (MQI). Geomorphology, 180-181, 96-108.https://www.researchgate.net/publication/322012176_Guidebook_for_the_evaluation_of_stream_morphological_conditions_by_the_Morphological_Quality_Index_MQI.
Rinaldi, M., Surian, N., Comiti, F. & Bussettini, M. (2013). A Method for the assessment and analysis of the hydromorphological condition of Italian streams: the morphological quality index (MQI). Geomorphology, (180), 96-108. https://doi.org/10.1016/j.geomorph.2012.09.009.
Raven, P J., Holmes, NT., Vaughan, I P., Dawson, F H., & Scarlett, P. (2010). Benchmarking habitat quality: observations using River Habitat Survey on near-natural streams and rivers in Northern and Western Europe. Aquatic Conservation: Marine and Freshwater Ecosystems, 20: S13–S30. https://doi.org/10.1002/aqc.1103.
Rhoads, BL., Lewis, QW., & Andresen, W. (2016). Historical changes in channel network extent and channel planform in an intensively managed landscape: Natural versus human-induced effects. Geomorphology, 252, pp.17-31. https://doi.org/10.1016/j.geomorph.2015.04.021.
Yousefi, S., Moradi, H.R., Keesstra, S., Pourghasemi, H.R., Navratil, O., & Hooke, J. (2019). Effects of urbanization on river morphology of the Talar River, Mazandarn Province, Iran. Geocarto International, 34(3), 276-292. (In Persian).
